مهرانگیز کار
سرانجام اتفاق افتاد. راهيان دهلي، آن سه زن که عازم بودند تا در کارگاه هاي آموزشي دهلي روزنامه نگاري بياموزند، بازداشت شدند و پس از بازجويي، به آنها گفته شد که به اتهام "اقدام عليه امنيت ملي" محاکمه خواهند شد. براي بسيار کسان که مي دانند روزنگاري به صورت علمي با هدف هاي دموکراتيک در ايران جرم است، موضوع شگفت انگيزي نبود. حتي قابل پيش بيني هم بود.
ادامه مطلب
اعتراض 1510 معلم اخراج شده کرد
رسا نیوز: خبرگزاری دیده بان حقوق بشر کردستان:
تهران: بیش از 1500 معلم و دبیر کردستانی که مورد تصفیه و پاکسازی دستگاههای امنیتی و گزینشی جمهوری اسلامی قرار گرفته و از کار برکنار شده اند طی نامه ای سرگشاده، خواهان توجه محافل حقوق بشری نسبت به وضعیت خود شدند.
بر اساس اطلاعات موجود 1510 معلم و دبیر مدارس و دبیرستانهای کردستان شامل 334 نفر درسنندج، 281 نفر در مریوان، 230 نفر در بانه، 244 نفر در سقز، 116 نفر در کامیاران، 119 نفر در دیواندره، 176 نفر در قروه و 10 نفر در بیجار صرفا به دلایل عقیدتی و مذهبی مورد پاکسازی دستگاههای گزینشی و امنیتی دولت جمهوری اسلامی قرار گرفته و از کاز برکنار شده اند. این معلمان طی نامه سرگشاده ای نوشته اند:«ما معلمان و دبيران استان كردستان كه در سال 57 در صف اول مبارزان بر عليه رژيم قبلي اقدام نموده بودیم بعد از سال 1359 با استقرار نظام عدالت جمهوري اسلامي در ايران آنچه را كه قبلاً داشتيم از ما گرفتند و ما را به اين وضع فلاكتبار انداخته اند »، معلمان اخراج شده کردستانی از سازمانهاي حقوق بشری و سازمان بين المللي كار و انجمنهاي معلمان كشورهاي جهان، تقاضای توجه و رسیدگی به موضوع تصفیه و پاکسازی و اخراج جمعی از کار و شغل خود شده اند. اسامی معلمان اخراج شده به شرح لیست پیوست است... رسا راد
بازداشت و حبس برای شش شهروند بانه ای
بانه: دو جوان به نامهای حسین دولتی و ابراهیم شوریایی هریک به یک سال حبس محکوم شدند، عبدالواحد کریمی و ریبوار انوری بلاتکلیفند و آزاد مروتی و هیوا دولتی با تودیع تامین وثیقه تا زمان دادگاهی آزاد شده اند.
اعدام در قوانین ایران - محارب و مفسد فی الارض
به ابتکار انجمن پن سوئد، در تاریخ ۲۶ اکتبر ضمن یک گردهمایی از مجازات اعدام در جهان انتقاد شد با این تأکید که اعدام مجازات نیست، بلکه خشونت بر ضد حیات انسان است که صورت قانونی پیدا میکند. قرار بود در آن جلسه من حاضر بشوم و از انواع اعدام که در قوانین جزایی ایران پیش بینی شده است سخن بگویم. چون نتوانستم در آن جلسه حضور یابم، ضمن چند یادداشت موارد و شکلهای گوناگون و متعدد اعدام در قوانین جزایی ایران را بر میشمارم.
ادامه مطلب
For the release of Sanandej student activists
برای امضا کمپین اینجا کلیک کنید
To: All Human rights organizations
A few days after following the first commemoration of 16 Azar 1385 in Sanandej, which took place in a quite radical and splendid manner, 10 student activists were summoned to the Disciplinary Committee. Few of those 10 were arrested and are still locked up in Sanandej Intelligence Detention.
It is more than a month that these activists are being held in jail; and their families and friends have not heard from them. :Among these detainees are
.Aram Nosret-Pour, Azad university student, and political activist
.Kaveh Javanmard, journalist, and political activist
.Faigh Zolfeghari, political, and social activist
.Shoresh Golkar, political activist!Freedom-loving People
!Students of all the Universities of the country
The families and friends of these detainees should not be left alone and in suspense. Let us all be one voice and call for their unconditional release. There is no doubt that our victory lies in our unity. With your signature, you can help us to speed up our loved ones out of jailSincerely
برای امضا کمپین اینجا کلیک کنید
جامعه شناسان بدون مرز- ایران
جامعه شناسان بدون مرز- امریکا
جامعه شناسان بدون مرز- اسپانیا
جامعه شناسان بدون مرز- برزیل
برای امضا اینجا کلیک کنید
ما هرگونه تهدید نظامی به ایران را محکوم می کنیم.
درپی مرگ بیش از صدها هزار عراقی غیرنظامی اعم از زن و مرد و کودکان (بیش از 650 هزارنفر) و بی ثباتی مستمر ناشی از تهاجم نظامی امریکا و متحدانش به عراق، اینک با تهدید نظامی دیگری به رهبری امریکا به ایران روبرو هستیم.
ما براین باوریم که مخالفت و ستیز با حکومت دینی در ایران به معنای این نیست که مردم ایران خواهان حضور نظامی امریکا و دیگر قدرتمندان غربی درایران هستند. ایرانیان هنوز خاطرات تلخ حمایت امریکا و متحدانش از صدام حسین علیه ایران را در طول هشت سال جنگ نابرابر فراموش نکرده اند. صدام حسین، محصول امپریالیزم بود و اینک بار دیگرعراق، قربانی رهبران جدید آن بنام "بوشیزم" می گردد.
اینک، حضور نظامی ناوگان جنگی امریکا در خلیج فارس تهدید بسیار بزرگی برای منطقه و کل جهان بشمار می رود. کشور ایران دارای جمعیتی معادل سه برابر جمعیت عراق است. هزینه های انسانی یک دخالت نظامی به ایران می تواند بسیار بزرگتر و فاجعه آمیزتر از آن چیزی باشد که امروز در عراق رخ می دهد. جنگ امروز جنگ امپریالیستی برای دسترسی به منابع انرژی در منطقه و بازارهای مصرفی جدید است و نه جنگی برای حقوق بشر و امنیت برای جهانیان.
هر حمله یا بمباران ایران توسط نیروهای بیگانه منجر به تقویت نظامی گرایی، تعصبات دینی و بنیادگرایی درایران و منطقه خواهد شد و بیش از پیش زمینه های رشد دمکراتیک و آموزه های حقوق بشری را در ایران از بین خواهد برد.
جامعه شناسان بدون مرز معتقدند جنگ با دموکراسی سازگار نیست! به زعم ماکس وبر جنگ یعنی بکار بردن ابزار خشونت و قدرت علیه جامعه مدنی. بنابراین عنوان" جنگ برای دموکراسی " یا به تعبیر نگری " جنگ برای صلح! "دارای مفهوم پارادوکسیکالی است. در دموکراسی صلح نهفته است. در واقع خشونت با سو ء استفاده از واژه دموکراسی، صلح و امنیت بدنبال مشروعیت زایی خود است. تاریخ دموکراسی نشان از آن دارد که فرآیندی بیرونی نیست، بلکه متکی بر متغیر ها و اصلاحات درون ارزشی و ساختاری دردرون جوامع و تغییر جهان بینی است که با صلح، امنیت و آرمان های انسان دوستانه در سازش است. با شلیک بر شقیقه انسانی نمی توان وعده صلح و دموکراسی داد. جهانی سازی بدنبال سلطه جهانی سرمایه است. به تعبیر سمیر امین، جهانی سازی به شیوه جدید، یک امپراطوری هرج و مرج است. در این هرج و مرج، نئو لیبرال ها، کارتل ها و شرکت های چند ملیتی به شکل طبقه مسلط جهانی ظاهر می شوند و نقش اساسی در سیاست جهانی بازی می کنند. امروز نظامی کردن جهان به بهانه نظم نوین جهانی در واژه دمکراسی فرمول بندی می شود. در حالیکه آنان بیش از هر چیز خود دموکراسی را نشانه گرفته اند.
فراخوان برای زنان
درایران بیش از 35 میلیون زن زندگی می کنند که تحت ستم قوانین و حقوق نابرابر انسانی و فقرهستند. آنان نیازمند تغییر قوانین و بهبود شرایط و دستیابی به حقوق راستین خود هستند.
فراخوان برای کودکان
درایران بیش از 35 میلیون کودک زیر 18 سال ( 50 درصد کل جمعیت) و بیش از 20 میلیون دانش آموز و دانشجو در مدارس و دانشگاهها زندگی می کنند. آنان خواهان سعادت، امنیت، آزادی و آینده ای مطابق استعدادها و توانایی های خود، مشارکت برای تغییر موقعیت کنونی شان و حذف فقر و نابرابری هستند.
فراخوان برای دانشگاهیان، جامعه شناسان و فعالان بدون مرز
درایران دانشگاهیان، پژوهشگران و انجمن های علمی بسیاری وجود دارند که خواهان تغییر شرایط نابرابر و تامین امنیت و تحقق آزادی برای فراهم آوردن زمینه رشد علوم و فناوری هستند. آنان خواستار مشارکت در علوم جهانی و فناوری انسانی و نه تسلیحات نظامی هسته ای هستند.
فراخوان برای مدافعان صلح، فعالان حقوق بشر، احزاب سیاسی و نهادهای بین المللی
درایران فعالان حقوق بشر، مدافعان صلح، انجمن های غیر دولتی اجتماعی و فرهنگی بسیاری وجود دارند که خواستار تغییر جامعه برای زندگی بهتر هستند: صلح، آرامش، برابری و توسعه انسانی. ما خواهان حمایت از کودکان، زنان، اقلیت های دینی و قومی مردم ایران برای برپایی یک دمکراسی مشارکتی هستیم.
ما همه با یکدیگر
خواهان محکومیت حضور نظامی ناوگان جنگی امریکا در خلیج فارس و هرگونه احتمال حمله نظامی به ایران هستیم. ما با هرگونه بنیاد گرایی (چه در داخل کشور و چه در خارج آن) که خواهان هدایت ایران و منطقه بسوی یک جنگ فاجعه آمیز و تاسف بار است، مخالفت کرده و آن را محکوم می کنیم. مابرای عدالت، صلح، دمکراسی، حقوق بشر با هم متحد می شویم و برای همبستگی انسان ها بدون توجه به خواسته دولتها و حاکمانی که بدنبال بهره کشی و ازهم گسیختگی ما هستند، دورهم گرد می آییم. ما معتقدیم چنین دنیایی امکانپذیر است.
We Condemn Militant Threats Against Iran
To: All Sociologists
A Petition of Sociologists without Borders- Iran
Sociologists without Borders - US
Sociologists without Borders – Spain
Sociologists without Borders – Brazil
We Condemn Militant Threats Against Iran
In the wake of the death of hundreds of thousands of Iraqis (more than 650,000 humans) and continuing instability resulting from the US occupation of Iraq, Iran now is threatened by US military intervention.
We believe that the discontent with, and opposition to, the ruling theocracy in Iran does not mean that the Iranian people support military operations against their country by the US or any other foreign powers. Iranians still remember support of the US and some other EU´s countries to Saddam Hussein in Iraq. He was the outcome of Imperialism and now Iraq is victimized by its new leaders in the name of Bushism.
Now, military presence of US´s war ships in the Persian Gulf is a big threat to the region and the world. Iran is a country three times larger than the population of Iraq. The human costs of any US military intervention in Iran will prove to be much higher than in Iraq. This is a war for energy in the region and for extension of new consumption markets, not for human rights or security for the world.
Any invasion or bombing of Iran by foreign states, will empower militarism, religious fanatics and fundamentalism over Iran and the region and then will erode democratic and human rights grounds and institutions in Iran.
Sociologists Without Borders (SSF) believe that war is not compatible with democracy. As Max Weber wrote, war means use of violence and force against civil society. Therefore,“War for Democracy” or, as Antonio Negri puts it, “ War for Peace!”is paradoxical. In democracy lies peace and, in fact, violence by the abuse of the term democracy will legitimize violence! The history of democracy shows that it is not exogenous phenomenon, but it depends on indigenous parameters in the society and is compatible with peace, humanistic ideas and security. We cannot reach peace or democracy by shooting at brains! Globalization accompanies world hegemony. Globalization, as Samir Amin has noted, is an anarchical empire. In this anarchy, neo-liberals, cartels and multi-national corporations have become the world dominant class and play the basic role in global policies. Today, militarization of the world in the name of new world order is formulated as democracy while they have militarily aimed their guns at democracy!
Call for Women! In Iran, more than 35 millions women have been suppressed by unequal laws and poverty. They need, like all women everywhere, to change laws and better their conditions.
Call for Children! In Iran there are more than 35 millions children under 18 (50 percent of total population), and more than 20 millions students in the schools and universities. They want, like all children to see happiness, security and freedom in their future according to their talents.
Call for Academicians, Sociologists and Without Borders Activists! In Iran there are many scientific associations and academicians who want to change unequal conditions and to establish the security and freedom that will expand science and technology, and to participate in world science and humanistic technology but not militant nuclear weapons.
Call for Peacemakers, Human Right Activists, Int. Associations In Iran, there are many human rights activists, peacemakers, socio-cultural NGOs who want to change society for the better. Peace, equality and human development. We want to protect the rights of children and women, religious minorities and ethnical minorities of Iran by participatory democracy.
We are all together We condemn the militant presence of war ships of US in the Persian Gulf and any invasion of them to Iran. We condemn and oppose any militant fundamentalisms that want to lead Iran and the region to misery and tragic wars. We stand united for justice, for peace, for democracy, for human rights, and we stand united in the pursuit of human solidarities without states and rulers dividing and exploiting us. We know that such a world is possible!
Ali Tayefi
Judith Blau
Alberto Moncada
Paulo MartinsSincerely,
برای امضا اینجا کلیک کنید
حذف مجازات سنگسار از قوانين ايران
این دادخواست فرستاده می شود به:
رييس قوه قضاييه
رييس مجلس شوراي اسلامي
موضوع دادخواست:
دادخواست براي حذف مجازات سنگسار از قوانين ايران
متن دادخواست:
به: رياست قوه قضائيه آيت الله محمد هاشمي شاهرودي
رونوشت: رياست مجلس شوراي اسلامي آقاي غلامعلي حداد عادل
مجازات سنگسار در دنياي امروز آنچنان غير انساني و غير قابل پذيرش است که حتي حکومتگران نيز از افشاي آن شرمگين بوده و اجراي آن را در ايران تکذيب مي کنند. با اين همه، اين مجازات همچنان بخشي از قوانين کيفري ايران را به خود اختصاص داده و اجراي آن بي هيچ تضمين جدي همواره در معرض بروز قرار دارد.
ما امضا کنندگان زير به شدت نگران اجراي حکم سنگسار به عنوان يک مجازات در نظام حقوقي ايران هستيم. با اينکه مقامات قضايي دستور توقف سنگسار را در بهمن ماه 1381 صادر کردند؛ اما اجراي سنگسار متوقف نشده است.
در ارديبهشت ماه 1385 يک زن و يک مرد به نام هاي محبوبه . م و عباس . ح در مشهد سنگسار شده اند.
پيش از سنگسار با اين محکومان همچون مردگان رفتار شد؛ بدنهايشان در مرده شويخانه بر اساس موازين اسلامي غسل داده شد و سپس در کفن پيچانده شدند. محبوبه تا شانه، و عباس تا کمر، در خاک دفن شدند. اين دو سپس از سوي جمعيتي که براي کشتن تدريجي آنان داوطلب شده بودند، هدف پرتاب سنگ قرار گرفتند در حالي که حتي خبر سنگسار آنان در رسانه هاي داخلي با عنوان اعدام منتشر شد.
در حال حاضر، جدا از اين دو مورد که حکم آنها به اجرا درآمد، دست کم 11 نفر ديگر، از جمله نه زن به اسامي زير در فهرست محکومان سنگسار قرار دارند که وضعيت آنها بسيار نگران کننده است. همچنين ممکن است موارد ديگري از محکومان به حکم سنگسار در ديگر زندانهاي کشور باشد که ما از آنها بي خبريم:
1.پريسا الف. ( زندان عادل آباد، شيراز)
2.کبري، ن. (زندان تبريز، تبريز)
3.خيريه، و. (زندان سپيدار، اهواز)
4.ايران، الف. (زندان سپيدار، اهواز)
5.ملک (شمامه) قرباني ( زندان اروميه، اروميه)
6.حاجيه اسماعيل وند ( زندان جلفا، جلفا)
7.صغري مولايي (زندان ورامين، ورامين)
8. اشرف کلهري (زندان اوين، تهران)
9. فاطمه، ؟، (يکي از زندانهاي استان تهران)
10. زهرا رضايي (زندان رجايي شهر، کرج)
و دو مرد:
1.عبدالله فريور (زندان ساري، ساري)
2.نجف الف. (زندان عادل آباد، شيراز)
بر اساس ماده 6 کنوانسيون بين المللي حقوق سياسي و مدني که در سال 1975 به امضا و تصويب ايران رسيد، "در کشورهايي که مجازات اعدام لغو نشده است، حکم مرگ فقط بايد براي جديترين جنايات صادر شود." ماده 7 همان کنوانسيون مي گويد :" هيچکس نبايد در معرض شکنجه يا رفتار تحقيرآميز و مجازات غير انساني و ترذيلي قرار گيرد. درحالي که قانون مجازات اسلامي ايران به قاضي اين اختيار را مي دهد در صورتي که مايل باشد، حتي با وجود کافي نبودن شواهد و مدارک، متهم را مجرم اعلام کرده و او را به سنگسار محکوم کند. ماده 105 قانون مجازات اسلامي ايران اين اختيار را به قاضي ميدهد که در صورتي که شواهد و مدارک لازم براي اثبات "زنا" وجود ندارد، با "علم" خويش متهم را محکوم نمايد و به بيان ديگر، حکم سليقه اي صادر کند.
ما امضا کنندگان زير ضمن تاکيد بر لزوم تغيير تمام قوانين خلاف حقوق بشر و تبعيض آميز، براين باوريم که هيچ جرمي مستحق مجازات سنگسار نيست و بدينوسيله لغو اين مجازات غيرانساني را خواستاريم.
ممنوعيت سفر، فعالان اجتماعی را از جامعه مدنی جهانی منزوی می کند.
رسا نیوز: ديده بان حقوق بشر دیروز دربيانيه ای از دولت ايران خواست که فورا ممنوعيت سفر به خارج ازکشور که ازحضور فعالان حقوق بشر وروزنامه نگاران درمجامع بين المللی جلوگيری می کند را مرتفع سازد.
طی ماه های گذشته، ماموران امنيتی بارها پاسپورت فعالان اجتماعی که برای شرکت درکنفرانس های بين المللی عازم خارج ازکشور بوده اند را ضبط کرده اند. دربعضی ازموارد، ماموران امنيتی همچنين به بازداشت وبازجويی اين فعالان هنگام بازگشت به کشور اقدام کرده اند.
سارا لی ويتسون مدير بخش خاورميانه سازمان ديده بان حقوق بشردراين زمينه گفت: "دولت ايران در عمل اعضای جامعه مدنی ايران را تحت بازداشت خانگی ملی قرارداده است. بعد از خاموش کردن صدای فعالان اجتماعی درداخل ايران، هم اکنون دولت مانع از بيان عقايدو نظراتشان در خارج از کشورمی شود."
درچهارم فوريه، ماموران وزارت اطلاعات، زمانی که هاشم آغاجری وعبدالله مومنی دوتن از فعالان برجسته ايرانی راهی هواپيما می شدند تا در يک کنفرانس بين المللی دردانشگاه MIT ماساچوست درخصوص اصلاحات سياسی در ايران شرکت کنند را از سفر بازداشتند. آغاجری استاد تاريخ دردانشگاه تربيت مدرس است و مومنی سخنگوی سازمان ادوار دفتر تحکيم است.
پاسپورت های آغاجری ومومنی هر دو در فرودگاه امام خمينی مهر خروج خورده بود. هنگامی که آنها منتظر سوار شدن به هواپيما بودند، ماموران لباس شخصی پاسپورت های آنهارا ضبط کردند وبه آنها تصريح کردند که امور گذرنامه ای دفتررياست جمهوری، زيرنظر دادگاه انقلاب مسئوليت ممنوعيت سفر آنها را به عهده دارد.
درحادثه مشابه ديگری، مامورين منصوره شجاعی، صديقه طلعت نيا و فرناز سيفی، فعال حقوق بشر وروزنامه نگار را که خود را برای سوار شدن به هواپيما به منظور شرکت دريک کارگاه روزنامه نگاری درهند در تاريخ ۲۷ ژانويه آماده می کردند، بازداشت کردند. ماموران امنيتی سپس به تجسس خانه های افراد ياد شده پرداختند ومتعلقات شخصی شان، رايانه ها، کتب و دست نوشته هايشان را ضبط کردند وآنها را به بند ۲۰۹ زندان اوين درتهران منتقل نمودند که توسط ورازت اطلاعات اداره می شود.
شيرين عبادی وکيل زنان ياد شده و برنده جايزه صلح نوبل درسال ۲۰۰۳، به سازمان ديده بان حقوق بشر گفت که هيچ حکم بازداشتی پيش ازدستگيری زنان ياد شده وجود نداشته است. در۲۸ ژانويه، بعد از بازجويی سه زن ياد شده، ماموران آنها را به "اقدام عليه امنيت ملی" متهم کردند وبا قرارکفالت آزاد کردند. درماه نوامبر نيز مامورين پاسپورت يکی ديگر از فعالان حقوق زنان، سوسن طهماسبی، را هنگام بازگشتش ازيک سفر به ايران درفرودگاه ضبط کردند.
در۱۳ ژانويه، مامورين امنيتی ازسفر تقی رحمانی نويسنده وفعال جامعه مدنی برای سفر به دانمارک، جايی که انجمن قلم از وی برای ارائه چندين سخنرانی دعوت به عمل آورده بود، جلوگيری کردند. رحمانی به سازمان ديده بان حقوق بشر گفت: "همه کارهای قانونی برای خروج ازکشور انجام شده بود وماموران پاسپورت من را مهر خروج زدند. درحالی که منتظر بودم سوار هواپيما شوم، گروهی ازماموران لباس شخصی به من نزديک شدند وگفتند که ممنوع الخروج شده ام. آنها پاسپورت مرا ضبط کردند وبه من گفتند که برای پيگيری امور مربوط به پاسپورتم به دفتر امور گذرنامه رييس جمهوری مراجعه کنم." رحمانی افزود: " وقتی که به آنجا رفتم آنها به من خاطر نشان کردند که معاون امنيتی دادگاه انقلاب که توسط دادستان کل تهران سعيد مرتضوی اداره می شود دستور ممنوع الخروجی من را داده است وتا الان هم نتوانسته ام پاسپورت را پس بگيرم."
دربيست وششم نوامبر، ماموران امنيتی درتهران علی فرحبخش روزنامه نگار واقتصاد دان رايک هفته بعد از اينکه ازکنفرانسی که برای روزنامه نگاران درهند برگزارمی شد، بازداشت کردند. قبل از بازداشت وی، ماموران امنيتی چندين روز او را برای بازجويی فراخواندند وتلاش کردند او را برای اعتراف به اينکه امنيت ملی را به مخاطره انداخته است، اعتراف کند. بعد ازاينکه او ازاين کارسرباز زد، ماموران امنيتی او را بازداشت کردند. خانواده او به ديده بان حقوق بشر گفتند که او دربند ۲۰۹ زندان اوين نگهداری می شود. او به مدت ۴۴ روز در سلول انفرادی بوده است .
طی يک سال گذشته، دولت چندين فعال حقوق بشر ونويسنده را ازجمله عيسی سحرخيز، عماد باقی، فاطمه گوارايی واحمد اقبال را از سفربه خارج ازکشور منع کرده است. ممنوعيت سفر توسط دولت مخالف قوانين ايران همچنين مخالف تعهدات دولت تحت قوانين بين المللی است.
قوانين دولت ايران تنها اجازه می دهد افرادی که رسما به ارتکاب جرم متهم شده اند با حکم رسمی دادگاه ممنوع الخروج شوند. درچهارم فوريه، يکی ازمقامات قضايی تهران، صابری ظفرقندی به خبرنگاران گفت که "افراد متهم" تحت ماده ۱۳۳ آيين دادرسی کيفری دادگاه های عمومی می توانند ازسفر به خارج ازکشور منع شوند. ماده ۱۳۳ می گويد :" با توجه به اهميت و دلايل جرم دادگاه ميتواند ...قرار عدم خروج متهم را از کشور صادر نمايد."
اگرچه هيچ يکی ازفعالان وروزنامه نگاران ياد شده به هيچ جرمی متهم نشده بودند وبنابراين هيچ کدام ازآنها نمی توانستند موضوعی برای شامل ماده ۱۳۳ باشند. به علاوه، هيچ کدام از افراد ياد شده همچنان که ماده ۱۳۳ ملزم می دارد، هيچ ابلاغی ازسوی دادگاه مبنی برممنوع الخروج بودن دريافت نکرده اند.
قوانين بين المللی تضمين می کند که همه ايرانيان حق ترک وبازگشت به کشور را دارا هستند. ميثاق بين المللی حقوق سياسی و مدنی، که ايران آن را امضا کرده است، درماده ۱۲ خود تصريح می کند که " هرکسی بايد آزاد باشد هرکشوری وازجمله کشور خودش را ترک کند." وبه علاوه "هيچ کس نبايد به صورت دلبخواهانه افراد را از اين که به کشورخودش وارد شود محروم کند."
محدوديت درخصوص اين حق تنها زمانی مجاز است که توسط قانون تجويز شده باشد و "برای حفاظت از امنيت ملی، نظم عمومی، سلامت عمومی و مسائل اخلاقی وحقوق و آزادی های ديگران، ضروری باشد" که با ديگر قوانين پايه ای واساسی سازگار است، موادی که دولت آنها را اقامه نکرده است. هيچ کدام ازايرانی های که از سفر منع شدند به هيچ جرمی درزمانی که کشور را ترک می کردند، متهم نشده بودند.
سارا لی ويتسون دراين زمينه گفت: "دولت ايران حقوق اساسی اين مردان وزنانی که می خواستند کشور راترک کنند وبه آن بازگردند را نقص کرده است و آنها اين کاررا بدون توجه به قوانين ايران انجام دادند."
سازمان ديده بان حقوق بشر از دولت ايران خواسته است که به آزار واذيت فعالان اجتماعی ازطريق ممنوع کردن آنها از سفر به خارج از کشور پايان دهد... رسا راد
ادامه موج احضار دانشجويان دانشگاه تهران به کميته های انضباطی
رسا نیوز: به نقل از ادوارنيوز:
موج احضار دانشجويان دانشگاه تهران به کميته های انضباطی به بهانه شرکت در تجمع بزرگ دانشجويی روز دانشجو در دانشگاه تهران ادامه دارد.
به گزارش خبرنگار ادوارنيوز در روزهای اخير پريسا نصرآبادی، کريم آسايش و شاهو رستگاری از فعالان دانشجويی دانشگاه تهران به کميته انضباطی احضار شده اند... رسا راد
احضار کيانوش سنجری به دادگاه روحانيت
رسا نیوز: به نقل از ادوارنيوز:
کيانوش سنجری، وبلاگ نويس و فعال حقوق بشر به صورت تلفنی به دادياری دوم دادگاه ويژه روحانيت احضار شده است.
گفتنی است، کيانوش سنجری در هنگام تهيه يک گزارش از اجتماع اعتراضی يک گروه مذهبی هوادار آيت الله بروجردی، در تهران در ۱۶ مهر ماه سال جاری بازداشت شده بود. وی که به مدت ۸۰ روز در بازداشتگاه امنيتی ۲۰۹ بازداشت بود چندی پيش آزاد شد... رسا راد
احضار نسيم سلطان بيگی دانشجوی دانشگاه علامه و شرکت کننده در تجمع ۲۲ خرداد ماه زنان،به دادگاه انقلاب
رسا نیوز: به نقل از ادوار نیوز:
نسيم سلطان بيگی دانشجوی دانشگاه علامه طباطبايی به دادگاه انقلاب احضار شد.
وی که در جريان تجمع ۲۲ خرداد ماه زنان در ميدان هفتم تير بازداشت شده بود به دادگاه انقلاب احضار شده است.
اين دانشجوی دانشگاه علامه به اتهام اقدام عليه امنيت ملی بايد در تاريخ ۲۳ بهمن ماه در دادگاه انقلاب حضور يابد.
گفتنی است نسیم سلطان بيگی پس از ژيلا بنی يعقوب، آزاده فرقانی و دلارام علی چهارمين نفر از زنان بازداشت شده در تجمع ۲۲ خرداد است که به دادگاه احضار می گردد... رسا راد
771 نفر از دانشجويان دانشگاههاي كشور به آبگيري سد سيوند اعتراض كردند
رسا نیوز:
77۱ نفر از دانشجويان دانشگاههاي ايران در بيانيهاي به آبگيري سد سيوند كه احتمال آسيب رساندن آن به آرامگاه كورش بزرگ وجود دارد، اعتراض كردند.
ادامه مطلب
هفت ایرانی در میان برندگان سازمان دیده بان حقوق بشر
سازمان ديده بان حقوق بشر که از معتبرترين نهادهای مستقل دفاع از حقوق بشر محسوب می شود اعلام کرد که هفت نويسنده ايرانی، در ميان ۴۵ برنده امسال جايزه «هلمن - همت» اين سازمان خواهند بود . جايزه هلمن – همت، هرساله از سوی اين سازمان به نويسندگانی از نقاط مختلف جهان تعلق می گيرد که به دليل نوشته هايشان تحت فشار دستگاه حاکمه قرار گرفته اند .
بنا بر بيانيه اخير سازمان ديده بان حقوق بشر، برندگان ايرانی امسال هلمن – همت نويسندگان و فعالانی هستند که حرفه و فعاليت هايشان به صور مختلف سرکوب شده است .
به نوشته بيانيه مذکور، اين افراد نمايندگان روزنامه نگاران و نويسندگان متعددی محسوب می شوند که زندگی شخصی و حرفه ايشان تحت تاثير سياست های «سرکوب گرانه» دولت به تباهی کشيده شده است .
به گفته سارا لی ويتسون، مدير بخش خاورميانه سازمان ديدبان حقوق بشر، «سال گذشته به شکلی ويژه سال سختی برای نويسندگان ايرانی محسوب می شد که مجبور بودند تحت قوانين سخت تر به کار خود ادامه دهند و بايد توجه جهانی را به مشکلات نويسندگان ايران جلب کرد.»
بنا بر اعلام ديدبان حقوق بشر، برندگان امسال عبارتند از :
علی اشرف درويشيان ، ۶۵ ساله، نويسنده برجسته و مولف بيش از ۲۰ جلد کتاب که طی چهار سال گذشته آثارش با سانسور و منع چاپ از سوی دستگاه دولتی ايران مواجه شده است .
شهرام رفيع زاده ، ۳۴ ساله، روزنامه نگار، شاعر و وبلاگ نويس که طی دوران اصلاحات رشته مقاله هايی را در زمينه قتل های زنجيره ای به رشته تحرير درآورد. وی در تابستان ۱۳۸۳ بازداشت شد و مدت ۸۳ روز را در زندان انفرادی سپری کرد .
روزبه مير ابراهيمی ، ۲۷ ساله، دبير سرويس و خبرنگار شماری از روزنامه های اصلاح طلب که در حيطه نقض حقوق بشر و به طور خاص، مرگ زهرا کاظمی خبرنگار ايرانی – کانادايی به تحقيق پرداخته است. وی در تابستان ۱۳۸۳ بازداشت شد و مدت ۶۰ روز را در زندان انفرادی سپری کرد .
آرش سيگارچی ، ۲۸ ساله، روزنامه نگار و وبلاگ نويس که در زمستان ۱۳۸۳ به دنبال نگارش مطالبی در خصوص حقوق بشر در وبلاگش دستگير شد. وی در ابتدا به ۱۴ سال زندان و سپس با تخفيف در حکم به سه سال زندان محکوم شد .
علی افشاری ، ۳۳ ساله، تحليلگر سياسی و مدافع حقوق بشر در سال ۱۳۷۹ دستگير شد و مدت ۳۲۸ روز را به خاطر نقشش در جنبش دانشجويی در انفرادی گذراند. پس از خروجش از ايران، دستگاه قضايی وی را به ۶ سال زندان محکوم کرد .
انصافعلی هدايت ، ۴۱ ساله، روزنامه نگار که نقض حقوق بشر در استان آذربايجان را به شکل گسترده ای پوشش خبری می داد، در سال ۱۳۸۲ دستگير شد، ۷۴ روز را در انفرادی و ۱۸ ماه را در زندان گذراند .
حسن زارع زاده اردشير ، ۲۹ ساله، روزنامه نگار در حوزه تحولات سياسی و حقوق بشر. وی تاکنون چند بار دستگير شده و مدت ۸ ماه را در سال ۱۳۸۲ در زندان اوين گذراند .
امسال ۴۵ نفر از ۲۲ کشور به عنوان برندگان جايزه هلمن همت معرفی شده اند... رادیو فردا
رسا نیوز: به نقل از کرمانشاه نیوز:
صبح روز سه شنبه جلسه رسیدگی به اتهامات شهسوار بسطامی مدیرمسئول نشریه نوای وقت چاپ کرمانشاه در شعبه 11 دادگاه تجدید نظر کرمانشاه ، به ریاست قاضی دامغانی و با حضورهیأت منصفه مطبوعات برگزار شد .
ادامه مطلب
گزارشی از کنگره لغو مجازات اعدام در پاریس: نمیخواهند هیچ انسانی اعدام شود.
در روزهای اول تا سوم فوریه، سومین کنگرهی جهانی «لغو مجازات اعدام» در فرانسه، به منظور بررسی موضوع مجازات اعدام در کشورهای مختلف و اتخاد سیاست مشخص برای فعالیت در راه لغو مجازات اعدام در سطح بین المللی برگزار شد.
این کنگره برای اولینبار در سال ۲۰۰۱ در استراسبورگ و دومینبار نیز، در سال ۲۰۰۴ در مونترال برگزار شده بود که سومین کنگرهی آن با شرکت صدها تن از سیاستمداران، فعالان جامعه مدنی، متخصصان حقوقی، وابستگان قربانیان جنایتها و روزنامهنگاران از سراسر دنیا در روزهای اول تا سوم فوریه در شهر پاریس برگزار شد.
در راس این کنگرهی جهانی نهادی بنام «ائتلاف جهانی علیه مجازات اعدام» قرار دارد که بسیاری از سازمانهای حقوق بشر مخالف اعدام، مانند «عفو بینالملل»، در آن عضویت دارند.
«ائتلاف جهانی علیه مجازات اعدام» در سایت رسمی خود نوشته است، «پاریس ۲۰۰۷ نویدبخش لغو مجازات اعدام برای همه است، جایی که فعالان برای لغو مجازات مرگ در مورد استراتژی فعلی آن بحث میکنند.»
طبق اعلام این نهاد، سازمان فرانسوی «باهم بر علیه مجازات اعدام» در همکاری نزدیک با «ائتلاف جهانی علیه مجازات اعدام» و بسیاری شرکتکنندگان دیگر کنگرهی پاریس را سازماندهی کرده است.
یک نهاد ایرانی مدافع حقوق بشر به نام "فعالین ایرانی دفاع از حقوق بشر در اروپا و آمریکای شمالی" نیز، عضو نهاد «ائتلاف جهانی علیه مجازات اعدام» است که حسین ماهوتیها به عنوان نماینده آن در این کنگره حضور داشت.
طبق گفته حسین ماهوتیها، در این کنگره بیش از ۶۰۰ نفر از نمایندگان نهادهای مختلف از سراسر دنیا حضور داشتند.
این فعال حقوق بشر در مورد اعضای سازمان "ائتلاف جهانی برای مخالفت با حکم اعدام" به رادیو زمانه گفت : "این نهاد بیش از ۵۳ عضو دارد و نهادهایی مانند فدراسیون جهانی حقوق بشر، سازمان عفو بین الملل، سازمان به قابیل دست نزنید، کانونهای وکلا در کشورهای مختلف و نهادهای ملی مانند حقوق بشر و دمکراسی در کانادا در آن عضویت دارند."
به گفته حسین ماهوتیها، این کنگره که به پاریس ۲۰۰۷ شناخته شده، به بحثهای مختلف درباره حکم اعدام در سراسر دنیا از جمله اعدام در کشور چین پرداخته است.
مسئله اعدام در خاورمیانه، یکی دیگر از موضوعات مهم این کنگره بود... رادیو زمانه
وضعیت مبهم دو شهروند بازداشت شده مریوانی
رسا نیوز: به نقل ازخبرگزاری دیده بان حقوق بشر کردستان:
سرنوشت عدنان حسن پور روزنامه نگار و هیوا بوتیمار شهروند مریوانی کماکان با ابهام مواجه است و علت بازداشت و نوع اتهام نامبردگان اعلام نشده است.
وضعیت عدنان حسن پور روزنامه نگار مریوانی که از 14 روز پیش دستگیر شده به رغم وعده مسئولان امنیتی در خصوص تعیین تکلیف و آزادی وی همچنان نامشخص است و خانواده وی در مراجعه به مراکز امنیتی مریوان و سنندج نتوانسته اند اطلاعی از وضعیت وی بدست آورند. از سویی وضعیت هیوا بوتیمار شهروند مریوانی که از یک ماه پیش بازداشت شده کماکان نا معلوم است. شایان ذکر است علت بازداشت و نوع اتهام نامبردگان تاکنون بطور رسمی اعلام نشده است... رسا راد
پانزده سال حبس برای یک شهروند سنندجی
رسا نیوز: به نقل از سازمان دفاع از حقوق بشر كردستان:
سنندج : یک شهروند سنندجی به نام جهاندار محمدی که از 11 ماه پیش در بازداشت به سر میبرد به اتهام فعالیت سیاسی به 15 سال حبس محکوم شد
یک شهروند30 ساله سنندجی به نام جهاندار محمدی به اتهام فعالیت سیاسی و ارتباط با احزاب کرد مخالف دولت از سوی دادگاه انقلاب اسلامی به 15 سال حبس محکوم شد. نامبرده در اوایل سال جاری توسط نیروهای امنیتی در تهران دستگیر و به زندان سنندج منتقل شده و از آن تاریخ تا کنون در بازداشت به سر می برد... رسا راد
رسا نیوز: در ادامه نابسامانی وضعیت سوخت در مناطق کردنشین ،امروز رانندگان تاکسی درمیدان مرکزی شهر بوکان (میدان فرمانداری) در تجمعی اعتراضی، نسبت به وضعیت بنزین اعتصاب کردند.
رانندگان تاکسی، در این اعتصاب خواهان بهبود وضعیت بنزین برای وسایط نقلیه خود شدند.این تجمع اعتراضی پس از یک ساعت با دخالت نیروهای پلیس به پایان رسید.در حالیکه تعدادی از نیروهای پلیس تا ساعاتی پس از اعتراض تاکسی داران دراطراف میدان مرکزی شهر بوکان به حالت آماده باش در آمده بودند.
لازم به ذکر است که کمبود وگرانی و یا حتی نبود سوخت چند ماهی است که در مناطق کردنشین به خصوص در شهرهای مهاباد و بوکان و سردشت و پیرانشهر و سقز و بانه وضعیت اسف باری را برای مردمان این شهرها بوجود آورده است. دارندگان وسایل نقلیه عمومی در این میان بیشترین ضررها را متحمل شده اند. ومتاسفانه تا به حال هیچ راهکاری برای حل این معضل از جانب دستگاههای مسئول اتخاذ نشده است.
توضیح سرپرست دادسراي فرودگاه درخصوص ممنوع الخروجی آقاجری
سرپرست دادسراي ناحيهي 9 با بيان اينكه قرار ممنوعالخروج شدن هاشم آقاجري از سوي دادگاه انقلاب صادر شده، اظهار داشت: مدت قرار عدم خروج از كشور شش ماه بوده و از طرفي اين قرار قابل اعتراض است.
صابري زفرقندي در گفتوگو با خبرنگار حقوقي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) دربارهي ممنوعالخروج شدن هاشم آقاجري اظهار داشت: قرار ممنوعالخروج شدن از سوي دادگاه انقلاب صادر شده و نمايندگي وزارت اطلاعات در فرودگاه مهرآباد نيز از خروج وي جلوگيري كرده است.
وي در توضيح فرآيند صدور قرار عدم خروج از كشور گفت: براي متهم قاعدتا قرار تامين صادر ميشود و علاوه بر اين قرار، طبق ماده 133 آيين دادرسي كيفري دادگاههاي عمومي، قرار عدم خروج متهم از كشور را نيز دادگاه ميتواند صادر كند.
سرپرست دادسراي ناحيه 9، مدت زمان قرار عدم خروج از كشور را 6 ماه عنوان كرد و افزود: بعد از اتمام مدت 6 ماه دادگاه ميتواند با توجه به دلايل و قراين، اين مدت را تمديد كند و از سويي اين قرار قابل اعتراض است.
صابري زفرقندي اظهار داشت: بر اساس بخشنامهي رياست وقت قوهي قضاييه براي اينكه مستقيما از طرف دادسرا يا دادگاه در مورد ممنوعالخروج شدن يك فرد با اداره گذرنامه مكاتبه نشود، اين امر بايد از طريق دادستاني كل كشور صورت گيرد و دادستاني كل آن را به اداره گذرنامه ابلاغ كند.
وي خاطرنشان كرد: قرار عدم خروج براي افراد بر مبناي شخصيت آنان نيست و اين امر تاثير چنداني در صدور يا عدم صدو قرار ممنوعالخروج شدن ندارد... رسا راد
رسا نیوز: به نقل از ایلنا:
هاشم آقاجري و عبدالله مومني، دو فعال سياسي صبح امروز قصد سفر به آمريكا براي شركت در يك كنفرانس بينالمللي را داشتند كه از خروج آنها ممانعت شد.
ادامه مطلب
سخنراني دبيركل حزب جوانان ایران
در كنفرانس بينالمللي"صلح، نفي خشونت و توانمندسازي فلسفه گاندي در قرن بيست و يكم"
كنفرانس بينالمللي «صلح، نفي خشونت و توانمندسازي فلسفه گاندي در قرن بيست و يكم» با حضور برخي مقامات عاليرتبه، برندگان جايزه نوبل، وزراي امور خارجه برخي كشورهاي اروپايي، بسياري از نمايندگان پارلمانهاي جهان و دبيران كل احزاب كشورهاي مختلف در دهلي نو پايتخت هند برگزار شد.
به گزارش "ايلنا"، مهدي عليخاني، دبيركل حزب جوانان ايران اسلامي نيز از ايران در اين كنفرانس بينالمللي شركت داشت. وي در بخش «گفتوگوي ميان ملتها و فرهنگها» به سخنراني پرداخت و تاكيد كرد كه در اين زمان، جهان نه به منازعه، خشونت و جنگ بلكه به صلح و گفتوگو نياز دارد و به اعتقاد وي فلسفه گاندي در اين راه به بشريت كمك خواهد كرد.
دبيركل حزب جوانان ايران در سخنان خود به طرح دو پرسش «چرا ما شهروندان جهان در قرن بيست و يكم به گفتوگو نياز داريم؟ و «چرا ما به گفتوگوي ملتها و فرهنگها نياز داريم؟ پرداخت و به آنها پاسخ گفت.
عليخاني اظهار داشت: جوامع بشري طي قرنهاي متمادي مصايب و جنگهاي بسياري را پشت سر گذاشتهاند تا به اين حقيقت دست يابند كه گفتوگو زمينهساز تفاهم است. گفتوگو دو پايه مهم دارد؛ اول برابري طرفها و دوم تساهل و مدارا. امروزه جوامع بشري در جستجوي برابري، عدالت، آزادي، حقوق بشر، احترام متقابل به آداب و سنن و اديان و تقويت ارتباط ميان خود هستند و اعتقاد دارم از طريق گفتوگوست كه ميتوان به اين نيازها پاسخ داد.
وي افزود: محمد خاتمي، رييسجمهور پيشين ايران در سخنراني خود در سازمان ملل پيشنهاد كرد سال 2001 سال "گفتوگوي تمدنها" نام نهاده شود. اين ايده با استقبال جهاني و تصويب مجمع عمومي همراه شد اما از "گفتوگوي تمدنها" چه چيزي طلب ميكنيم؟
عليخاني با بيان اينكه اولين نتيجه پذيرش اين "گفتوگو" پذيرش برابري ميان ملتها و فرهنگها، نفي استيلا و تبعيض و احترام به آزادي و استقلال ملتهاست، گفت: از طريق گفتوگو ميان ملتها و فرهنگها ميتوان زمينههاي مشترك ميان ملتها و فرهنگها را يافت و با پرهيز از اولويت دادن به نقاط افتراق، به نفي خشونت پرداخت و به آيندهاي عاري از جنگ و ناامني اميدوار بود.
رييس كميته بين الملل خانه احزاب ايران گفت: در سالهاي اخير با وجود تاكيد بر اين گفتوگوها، شاهد برخي سوءتعابير ميان اديان بودهايم. اين در حالي است كه بيشترين مباني اشتراكي و مورد توافق ميان هر ملت و فرهنگي در اديان آنهاست. اكنون كه برخي تلاش دارند بر اختلافات مذهبي بهويژه ميان اسلام، مسيحيت و يهوديت دامن بزنند، بيش از هر زمان ديگر براي جلوگيري از ورود به عرصههاي خشونتآميز، به گفتوگو و تعامل نياز داريم.
عليخاني افزود: نميدانم چه اصراري وجود دارد زماني كه اكثريت مسلمانان از صلح و دوستي سخن ميگويند و مبتكر ايده "گفتوگوي تمدنها" نيز يك روحاني روشنفكر و مسلمان ايراني است، برخي تمايل دارند اسلام را در معدود گروههاي در اقليت و افراطي خلاصه كنند؟
وي تصريح كرد: در ايران كهن رواداري و گفتوگو همواره مبناي تمدن بوده است، از زرتشت تا اسلام. دانشمندان بزرگ و جهاني آن كه از ايران برخاستهاند همه براي اعتلاي رفتار و گفتار انساني گام برداشتهاند و در تاريخ جهان ماندگار شدهاند. سعدي از شاعران نامدار ايراني است كه مخاطب خود را به پرهيز از شادي در موقع شكست دشمن و آشتي با دشمنان و يگانگي گوهر انساني فراميخواند. اين روح بزرگ بيشك در كالبد «مهاتما گاندي» نيز حلول كرده است.
عليخاني خاطرنشان كرد: گاندي با اين ايده كه «تنها خشونت، پاسخ خشونت است»، مخالف بود. گاندي نسبت به دو عامل اصلي نزاع و خشونت بشري يعني عدم تحمل مذهبي و خودخواهي ملي آگاهي داشت، از اين رو بر معنويت بدون تعصب مذهبي تاكيد ميكرد. مهاتما گاندي اعلام كرده بود «عدم تحمل» بدترين نوع خشونت است. امروز بايد تلاش كنيم اين دو عامل ناخوشايند را كه از مهمترين موانع صلح و گفتوگو ميان ملتها و تمدنهاست، از خود دور كنيم.
وي با بيان اينكه پذيرش و استقبال از "گفتوگو" ميان ملل و جوامع مختلف حاكي از تمايل به صلح، عدالت، نفي تبعيض و برابري در جامعه بشري است، گفت: تحقق اين گفتوگو ميان ملتها و فرهنگهاي مختلف، آنها را به هم نزديكتر ميكند و موجب گسترش همكاريهاي بينالمللي، توسعه عدالت و حقوق بشر و كاهش منازعات قومي، ملي و بينالمللي خواهد شد.
دبيركل حزب جوانان ايران در پايان سخنان خود با طرح پيشنهاداتي، گفت: زماني ميتوان به تحقق اين گفتوگو اميدوار بود كه در داخل جوامع شاهد توسعه جامعه مدني و رعايت و احترام به حقوق شهروندان و در عرصه بينالمللي شاهد پايبندي به مقرراتي چون حقوق بينالملل و منشور ملل متحد باشيم. رعايت عدالت در عرصه بينالمللي، محروم نكردن ملتها از حقوق خود و مشاركت دادن آنها در تصميمگيريها از جمله شرايط تحقق گفتوگو است.
وي افزود: همچنين فقر اقتصادي در عرصه داخلي مانعي براي تشكيل جامعه مدني است و در عرصه بينالمللي بر تعارضات دامن ميزند. از اين رو زدودن فقر از جوامع، يكي از مهمترين تلاشها براي فراهم كردن زمينه گفتوگو است.
عليخاني خاطرنشان كرد: در عصر جهاني شدن، بايد به توسعه گفتوگو ميان ملتها و فرهنگها از طريق فعاليت آزاد و بيدغدغه نهادهاي مدني و غيردولتي در عرصه داخلي و بينالمللي بپردازيم تا در سايه مراودات فرهنگي و فكري در فضاي غيررسمي و غيرحكومتي نيز به آرمانهاي بزرگ رواداري و گفتوگو دست يابيم.
گفتني است در اين كنفرانس سونيا گاندي رييس كنگره ملي هند ، يونس محمد برنده جايزه نوبل صلح ، لخ والسا برنده جايزه نوبل ادبيات ، سينگ نخست وزير هند ، وزراي امور خارجه ايتاليا و پرتغال ، چند از وزراي و نمايندگان پارلمان هاي آفريقاي جنوبي ، اندونزي ، هلند ، هند ، بلژيك و روساي جمهور مالديو و اسلووني و ... درخصوص موضوعات كنفرانس به ايراد سخن پرداختند... رسا راد



